పూర్వం సోలాపూర్ అనే అందమైన రాజ్యాన్ని ఆర్యన్ అనే రాజు పరిపాలిస్తుండేవాడు. ఆర్యన్ చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉండేది. తాను ఎప్పుడూ పనిలో ఉంటానని చెప్పి, ప్రజలు తమ సమస్యలు చెప్పడానికి వచ్చినప్పుడు పట్టించుకునేవాడు కాదు. అతని రాజభవనపు తలుపులు ఎప్పుడూ మూసివేసే ఉండేవి.
ఒకరోజు, మారి అనే వృద్ధ రైతు తన భూమి గొడవ గురించి ఫిర్యాదు చేయడానికి వచ్చాడు. కానీ ఆర్యన్ అతన్ని చూడకుండానే, 'ఇప్పుడు సమయం లేదు, మళ్ళీ రా' అని పంపించేసేశాడు. అదే రోజు కవి అనే చిన్న బాలుడు తన పోయిన గొర్రె గురించి చెప్పడానికి వచ్చాడు, రాజు అతన్ని కూడా నిర్లక్ష్యం చేశాడు.
కొన్ని నెలలు గడిచాయి. ప్రజలు రాజుపై కోపంతో ఉండటం మొదలుపెట్టారు. వారు రాజు మాట వినడం మానేశారు. ఆర్యన్ తన సింహాసనంపై ఒంటరిగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. అప్పుడు అతని మంత్రి విక్రమ్ వచ్చి, 'మహారాజా, ప్రజల కష్టాలను వినని రాజు తన అధికారాన్ని కోల్పోతాడు. మీరు వారి బాధలను వినకపోవడం వల్ల, వారు మీపై నమ్మకాన్ని కోల్పోయారు' అని చెప్పాడు.
ఆర్యన్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే రాజభవన తలుపులు తెరిపించి, ప్రజలందరినీ కలవసాగాడు. ప్రతి ఒక్కరి సమస్యను ఓపికగా విన్నాడు. ప్రజలు మళ్ళీ రాజును ప్రేమించడం మొదలుపెట్టారు. ఆర్యన్ ఒక గొప్ప రాజుగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు.
