പണ്ട് പണ്ട്, സോലപുരം എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്ന രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്നു. ആര്യൻ ബുദ്ധിമാനായ ഒരു രാജാവായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു വലിയ കുറവുണ്ടായിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ചെറിയ പരാതികൾ കേൾക്കാൻ അവന് സമയമില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ കൊട്ടാരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ എപ്പോഴും അടഞ്ഞുതന്നെ ഇരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, മരി എന്ന വൃദ്ധനായ ഒരു കർഷകൻ തന്റെ കൃഷിഭൂമിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരാതിയുമായി വന്നു. എന്നാൽ ആര്യൻ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, 'ഇപ്പോൾ തിരക്കിലാണ്, പിന്നെ വരാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിവിട്ടു. പിന്നീട് കവി എന്ന ഒരു കൊച്ചു ബാലൻ തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടിനെക്കുറിച്ച് പറയാൻ വന്നപ്പോഴും രാജാവ് അവനെ അവഗണിച്ചു.
മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. സോലപുരത്ത് ഒരു വലിയ മാറ്റം വന്നു. ജനങ്ങൾ രാജാവിനോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അവർ രാജാവിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കാൻ വിമുഖത കാണിച്ചു. രാജാവിന് തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. അപ്പോൾ രാജാവിന്റെ മന്ത്രി വിക്രം പറഞ്ഞു, 'മഹാരാജാവേ, ജനങ്ങളുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത രാജാവ് അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുത്തും. നിങ്ങൾ അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് അവർ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കാത്തത്.'
തന്റെ തെറ്റ് ആര്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ ഉടൻ തന്നെ കൊട്ടാരവാതിലുകൾ തുറന്നു. ജനങ്ങളുടെ ഓരോ പരാതിയും അവൻ സമാധാനത്തോടെ കേട്ടു. ജനങ്ങൾ വീണ്ടും രാജാവിനെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുകയും സോലപുരം വീണ്ടും സന്തോഷമുള്ള രാജ്യമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
