ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు మీరా అనే అన్నచెల్లెళ్లు ఉండేవారు. వారి తండ్రి ఒక రైతు. ఒకరోజు తండ్రి వారితో ఇలా అన్నారు, 'నేను మీ కోసం చిన్న చిన్న పొలాలను కేటాయించాను. అక్కడ కూరగాయలు పెంచి, వాటిని అమ్మి మీ ఖర్చులను మీరే చూసుకోండి.'
మీరా చాలా ఉత్సాహంగా పని మొదలుపెట్టింది. ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామునే లేచి, పొలాన్ని సిద్ధం చేసి, విత్తనాలు నాటి, నీరు పోసేది. కానీ అర్జున్ మాత్రం, 'రేపు చూద్దాంలే' అని ఎప్పుడూ నిద్రపోతూ ఉండేవాడు. కొద్ది రోజులకు మీరా పెంచిన మొక్కలు బాగా పెరిగాయి, కానీ అర్జున్ పొలం అంతా పిచ్చి మొక్కలతో నిండిపోయింది.
కొన్ని వారాల తర్వాత, మీరా తాను పండించిన కూరగాయలను మార్కెట్కు తీసుకెళ్లింది. ఆమె కష్టాన్ని చూసి ఊరి ప్రజలందరూ మెచ్చుకున్నారు. అర్జున్ మాత్రం ఏమీ చేయకుండా ఖాళీగా కూర్చున్నాడు. అప్పుడు ఊరి పెద్దాయన అర్జున్ను చూసి, 'బాబు, నువ్వు సోమరితనంతో పని చేయకపోతే, లోకం నిన్ను చూసి ఎగతాళి చేస్తుంది. కష్టం లేని వానికి గౌరవం ఉండదు' అని చెప్పారు. అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకుని, మీరా సహాయంతో పొలంలో పని చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మెల్లగా అతను కూడా శ్రద్ధగా పనిచేయడం నేర్చుకున్నాడు.
