ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും മീര എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സഹോദരങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ പിതാവ് ഒരു കർഷകനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പിതാവ് അവരോട് പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ രണ്ട് ചെറിയ കൃഷിഭൂമി നൽകാം. അതിൽ പച്ചക്കറികൾ കൃഷി ചെയ്ത് കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുക.'
മീര വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ ജോലി തുടങ്ങി. എല്ലാ ദിവസവും പുലർച്ചെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് അവൾ മണ്ണ് ഒരുക്കുകയും വിത്തുകൾ പാകുകയും വെള്ളമൊഴിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അർജുൻ എന്നും 'നാളെ ചെയ്യാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉറങ്ങിക്കിടന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ ചെടികൾ വളർന്നു പന്തലിച്ചു. എന്നാൽ അർജുന്റെ പറമ്പ് കളകളും മുൾച്ചെടികളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
വിളവെടുപ്പ് കാലമായപ്പോൾ മീര തന്റെ പച്ചക്കറികൾ വിൽക്കാൻ ചന്തയിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ കഠിനാധ്വാനത്തെ നാട്ടുകാർ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ അർജുന് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു വയസ്സായ മനുഷ്യൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, മടി കാരണം നീ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നാൽ മറ്റുള്ളവർ നിന്നെ പരിഹസിക്കും. അധ്വാനമില്ലാത്തവന് ബഹുമാനമില്ല.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുൻ മീരയുടെ സഹായത്തോടെ കൃഷി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവൻ പതുക്കെ ഒരു നല്ല കർഷകനായി മാറി.
