ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிரவன் மற்றும் இளமதி என்ற இரு சகோதரர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களின் தந்தை ஒரு சிறந்த விவசாயி. ஒரு நாள் தந்தை அவர்களிடம், 'இந்த நிலத்தில் ஒரு சிறிய தோட்டம் அமைப்போம், அதில் நீங்கள் வளர்க்கும் காய்கறிகளை விற்பதன் மூலம் உங்கள் செலவுகளை நீங்களே பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்.
அடுத்த நாள் முதல் இளமதி அதிகாலையிலேயே எழுந்து, மண்ணைத் தயார் செய்து, விதைகளைத் தூவி, தினமும் தண்ணீர் ஊற்றினாள். ஆனால் கதிரவன் மட்டும், 'நாளை பார்த்துக்கொள்ளலாம், இப்போது கொஞ்சம் தூங்கட்டும்' என்று கூறித் தொடர்ந்து தூங்கிக்கொண்டே இருந்தான். சில நாட்கள் கழித்து, இளமதி தன் செடிகள் வளர்வதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியடைந்தாள். ஆனால் கதிரவன் தன் வேலையைத் தள்ளிப்போட்டதால், அவனது நிலம் புற்களாலும் களைகளாலும் நிறைந்து போனது.
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, இளமதி அறுவடை செய்த புதிய தக்காளி மற்றும் மிளகாய்களைக் கொண்டு சந்தைக்குச் சென்றாள். அவளது உழைப்பால் கிடைத்த லாபத்தைக் கண்டு ஊர் மக்கள் பாராட்டினர். கதிரவன் மட்டும் எதையும் செய்யாமல் சோம்பேறியாக அமர்ந்திருந்தான். அப்போது ஊர் பெரியவர் ஒருவர் கதிரவனிடம், 'தம்பி, நீ எதையும் செய்யாமல் இருந்தால், மற்றவர்கள் உன்னை ஏளனம் செய்வார்கள். உழைக்காதவனுக்கு மரியாதை இல்லை' என்று கண்டிப்பார். கதிரவன் தன் தவறை உணர்ந்து, இளமதியின் உதவியுடன் தன் நிலத்தில் வேலை செய்யத் தொடங்கினான். மெல்ல மெல்ல அவனும் சுறுசுறுப்பானவனாக மாறினான்.
