అనగనగా ఒక గొప్ప రాజ్యంలో యువరాజు విక్రమ్ నివసించేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది—అదే సోమరితనం. రోజంతా రాజభవనంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ కాలం గడిపేవాడు. ఇది చూసి అతని తండ్రి, మహారాజు ఆదిత్య చాలా బాధపడేవారు. ఒకరోజు రాజు విక్రమ్ను పిలిచి, "నాయనా, ఈ ప్రపంచం చాలా పెద్దది. నువ్వు నీ సోమరితనాన్ని వదిలి కష్టపడటం మొదలుపెడితే, ఈ ప్రపంచాన్నే నువ్వు జయించగలవు," అని చెప్పారు.
రాజు విక్రమ్కు ఒక సవాలు విసిరారు. రాజ్య శివార్లలో ఉన్న ఒక ఎండిపోయిన భూమిని సాగు చేసి పచ్చగా మార్చమని చెప్పారు. మొదట విక్రమ్ సంకోచించినా, తండ్రి మాట మేరకు పని ప్రారంభించాడు. సూర్యుడు ఉదయించకముందే లేచి, ఎండలో కూడా కష్టపడి పొలాన్ని దున్ని, విత్తనాలు వేశాడు. కొన్ని నెలల తర్వాత, ఆ ఎడారి లాంటి భూమి పచ్చని పంటలతో కళకళలాడింది.
విక్రమ్ పట్టుదలను చూసి ప్రజలందరూ అతడిని మెచ్చుకున్నారు. సోమరితనాన్ని వదిలి కష్టపడటం వల్ల అతనికి ప్రజల గౌరవం మరియు గొప్ప పేరు లభించాయి. చివరికి, అతను ఒక గొప్ప చక్రవర్తిగా ఎదిగి ప్రపంచమంతా పేరుపొందాడు.
