ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి చిత్రలేఖనం అంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు ఆ గ్రామంలో ఒక పెద్ద చిత్రలేఖన పోటీ నిర్వహించారు. విజేతకు బంగారు బహుమతి ప్రకటించారు.
అర్జున్ స్నేహితుడు రోహన్ అతనికి సహాయం చేయాలనుకున్నాడు. 'అర్జున్, నువ్వు కంగారు పడకు. మా నాన్నగారి దగ్గర ఉన్న ఖరీదైన రంగులు, బ్రష్లు నేను నీకు ఇస్తాను. వాటితో నువ్వు అద్భుతమైన బొమ్మలు గీయవచ్చు' అని రోహన్ చెప్పాడు. అర్జున్ ఆ రంగులతో చాలా ప్రకాశవంతమైన బొమ్మ గీశాడు. కానీ అతని మనసులో ఒక భయం ఉండేది, 'ఈ రంగులు లేకపోతే నేను ఎలా గీయగలను?'
మరోవైపు, మీరా అనే అమ్మాయి దగ్గర అటువంటి ఖరీదైన వస్తువులు ఏవీ లేవు. ఆమె వంటగదిలోని బొగ్గును, కొన్ని చెక్క ముక్కలను మాత్రమే ఉపయోగించి బొమ్మలు గీయడం ప్రారంభించింది. ఆమె ప్రతిరోజూ పట్టుదలతో ప్రాక్టీస్ చేస్తూ, తన నైపుణ్యాన్ని పెంచుకుంది. ఆమె ప్రతి ప్రయత్నంలోనూ తన మనసు పెట్టింది.
పోటీ రోజున, రోహన్ ఇచ్చిన రంగులతో గీసిన బొమ్మ చూడటానికి చాలా మెరుస్తూ ఉంది. కానీ మీరా బొగ్గుతో గీసిన బొమ్మలో ప్రాణం ఉన్నట్లుగా, ఎంతో భావోద్వేగంతో ఉంది. జడ్జీలు మీరా బొమ్మను విజేతగా ప్రకటించారు.
రోహన్ ఆశ్చర్యపోయి, 'నా దగ్గర అన్ని వసతులు ఉన్నా మీరా ఎలా గెలిచింది?' అని అడిగాడు. అప్పుడు టీచర్ ఇలా చెప్పారు, 'రోహన్, మంచి వస్తువులు సౌకర్యాన్ని, అందాన్ని ఇస్తాయి. కానీ మీరా యొక్క నిరంతర కృషి మరియు ఆమె పనిలోని నైపుణ్యం ఆమెకు కావాల్సిన ప్రతిదాన్ని అందించాయి.' సాధన మరియు పని పట్ల ఉన్న శ్రద్ధే నిజమైన విజయాన్ని ఇస్తుందని అర్జున్ గ్రహించాడు.
