ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬಹುಮಾನವಿತ್ತು.
ಅರ್ಜುನನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದನು. 'ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಣ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಕುಂಚಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ನೀನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಬಹುದು,' ಎಂದು ರೋಹನ್ ಹೇಳಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ಆ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಯವಿತ್ತು: 'ಈ ಬಣ್ಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಡಿಸಲಿ?'
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೀರಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಯ ಬಳಿ ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಮರದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕಲೆಯನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಇತ್ತು.
ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ದಿನ ಬಂದಾಗ, ರೋಹನ್ ಕೊಟ್ಟ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೀರಾ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವು ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಭಾವನೆ ಇತ್ತು. ವಿನ್ನರ್ ಮೀರಾ ಆಗಿದ್ದಳು.
ರೋಹನ್ ಗಾಬರಿಯಾದನು, 'ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳಿದ್ದರೂ ಮೀರಾ ಹೇಗೆ ಗೆದ್ದಳು?' ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಹೇಳಿದರು, 'ರೋಹನ್, ಉತ್ತಮ ಉಪಕರಣಗಳು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮೀರಾ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಅವಳ ಕಲೆಯು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ.' ಸಾಧನೆಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಕೇವಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಮೇಲಿರುವ ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
