മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന് ചിത്രരചനയോടു വലിയ താൽപ്പര്യമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ചിത്രരചനാ മത്സരം പ്രഖ്യാപിച്ചു. വിജയിക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു സമ്മാനം ലഭിക്കും.
അർജുന്റെ സുഹൃത്തായ രാഹുൽ അവനെ സഹായിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 'അർജുൻ, നീ വിഷമിക്കേണ്ട, എന്റെ അച്ഛന്റെ പക്കലുള്ള ഏറ്റവും നല്ല നിറങ്ങളും ബ്രഷുകളും ഞാൻ നിനക്ക് തരാം. അവ ഉപയോഗിച്ച് നീ വരച്ചാൽ തീർച്ചയായും ജയിക്കാം,' രാഹുൽ പറഞ്ഞു. അർജുൻ ആ നിറങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം വരച്ചു. പക്ഷേ, അവന് ഒരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു, 'ഈ നിറങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ വരയ്ക്കാൻ കഴിയും?'
അതേസമയം, മീര എന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് അത്തരം വിലകൂടിയ സാധനങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ അടുക്കളയിലെ കരിയും കുറച്ച് മരക്കഷ്ണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് വരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അവൾ ദിവസവും കഠിനമായി പരിശ്രമിച്ചു. ഓരോ തവണയും തെറ്റുകൾ തിരുത്തി അവൾ തന്റെ കഴിവിനെ വളർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
മത്സര ദിവസം വന്നപ്പോൾ, രാഹുൽ നൽകിയ നിറങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച അർജുന്റെ ചിത്രം തിളക്കമുള്ളതായിരുന്നു. എന്നാൽ മീരയുടെ കരി ഉപയോഗിച്ച ചിത്രം കാണുന്നവർക്ക് ജീവൻ തുടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. വിധികർത്താക്കൾ മീരയെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
രാഹുൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. 'എന്തിന് മീരയാണ് ജയിച്ചത്?' അപ്പോൾ അധ്യാപകൻ പറഞ്ഞു, 'രാഹുൽ, നല്ല ഉപകരണങ്ങൾ നൽകുന്നത് സൗകര്യങ്ങളും സമ്പത്തും നൽകിയേക്കാം. എന്നാൽ മീരയുടെ കഠിനാധ്വാനവും അവളുടെ പ്രവൃത്തിയിലെ നൈപുണ്യവുമാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം നൽകിയത്.' മികച്ച ഉപകരണങ്ങളേക്കാൾ പ്രധാനം നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയിലെ മികവാണെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
