ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. తాతయ్యకు ఒక పెద్ద తోట ఉండేది. ఒకరోజు తాతయ్య అర్జున్కు ఒక చిన్న నల్లని విత్తనాన్ని ఇచ్చి, 'అర్జున్, దీనిని తోటలో నాటు. దీనిని పెంచడం కష్టంగా అనిపించవచ్చు, కానీ నువ్వు పట్టుదలతో ఉంటే, ఇది నీకు ఎంతో సంతోషాన్ని ఇస్తుంది' అని చెప్పారు.
అర్జున్ ఆ విత్తనాన్ని నాటాడు. కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ పని కష్టతరంగా మారింది. ఎండలో నీళ్లు పోయడం, పిచ్చి మొక్కలు తీయడం, పురుగుల నుండి కాపాడటం చాలా అలసటగా ఉండేది. ఒకరోజు అర్జున్ ఏడుస్తూ, 'తాతయ్యా, ఇది చాలా కష్టంగా ఉంది! నా చేతులు నొప్పులుగా ఉన్నాయి, నాకు చాలా బాధగా ఉంది' అన్నాడు.
తాతయ్య దగ్గరకు వచ్చి, 'అర్జున్, ఇప్పుడు నువ్వు పడుతున్న కష్టం తాత్కాలికం మాత్రమే. నువ్వు ఇప్పుడు వదిలేస్తే, ఆ తీపిని ఎప్పటికీ రుచి చూడలేవు. ధైర్యంగా ఉండు' అని చెప్పారు.
తాతయ్య మాటలు విని అర్జున్ ప్రయత్నం ఆపలేదు. నెలలు గడిచాయి. ఒక రోజు ఉదయం అర్జున్ తోటలోకి వెళ్ళి చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు! అక్కడ ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు పెరిగి, తీయని మామిడి పండ్లతో నిండి ఉంది. ఆ పండును తిన్నప్పుడు అర్జున్కు కలిగిన ఆనందానికి హద్దులు లేవు. తను పడిన కష్టమంతా ఆ తీపిలో కలిసిపోయినట్లు అనిపించింది.
