ఒక అందమైన గ్రామంలో ఆర్యన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా చురుకైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది; ఏదైనా పని మొదలుపెడితే, దానిని పూర్తిగా పూర్తి చేయకుండా మధ్యలోనే వదిలేసేవాడు.
ఒకరోజు, ఆర్యన్ తన తోటలో ఒక చిన్న మొక్కను నాటాడు. దానికి నీళ్లు పోయడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ రెండు రోజుల తర్వాత, 'రేపు చూద్దాంలే' అని వదిలేశాడు. నీరు లేక ఆ చిన్న మొక్క మెల్లగా వాడిపోవడం మొదలైంది.
అదే సమయంలో, ఆర్యన్ తన స్నేహితుడు లియోతో ఒక చిన్న గొడవ పడ్డాడు. ఆ గొడవను పరిష్కరించకుండా, ఆ కోపాన్ని మనసులోనే దాచుకున్నాడు. ఆ చిన్న పగ అతని మనశ్శాంతిని దూరం చేసింది.
కొన్ని వారాల తర్వాత, అతను నాటిన మొక్క పూర్తిగా ఎండిపోయింది. అలాగే లియోతో ఉన్న స్నేహం కూడా చెడిపోయింది. అప్పుడు ఆర్యన్ తాతయ్య ఇలా చెప్పారు, 'ఆర్యన్, సగం వదిలేసిన పని మరియు మనసులో పెంచుకున్న పగ, ఆరిపోని నిప్పుకణికల వంటివి. అవి చిన్నవిగా అనిపించినా, కాలక్రమేణా పెరిగి అంతా నాశనం చేస్తాయి.'
ఆర్యన్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అప్పటి నుండి ఏ పనినైనా పూర్తి చేయాలని, ఎవరితోనూ పగ పెంచుకోకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు.
