ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; തുടങ്ങിയ ഒരു കാര്യം പൂർത്തിയാക്കാതെ അവൻ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, ആര്യൻ തന്റെ തോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ചെടി നട്ടു. അവൻ അതിന് വെള്ളമൊഴിച്ചു തുടങ്ങി. എന്നാൽ രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം, 'നാളെ ചെയ്യാം' എന്ന് കരുതി അവൻ അത് നിർത്തിക്കളഞ്ഞു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വെള്ളം ലഭിക്കാതെ ആ ചെടി വാടിത്തുടങ്ങി.
അതേസമയം, കളിക്കിടയിൽ ആര്യൻ തന്റെ സുഹൃത്ത് ലിയോയുമായി ചെറിയൊരു വഴക്കിട്ടു. ആ പിണക്കം തീർക്കാതെ അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ ദേഷ്യം കൊണ്ടുനടന്നു. ആ ചെറിയ പിണക്കം അവന്റെ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, നട്ട ചെടി പൂർണ്ണമായും ഉണങ്ങിപ്പോയി. ലിയോയോടുള്ള പിണക്കം കാരണം ആര്യന് സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവന്റെ മുത്തശ്ശി അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ആര്യൻ, പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച ജോലിയും, മനസ്സിലുള്ള ശത്രുതയും അണയാത്ത കനൽ പോലെയാണ്. അവ ചെറുതായി തോന്നാമെങ്കിലും, അവ പതുക്കെ വളർന്ന് എല്ലാം നശിപ്പിക്കും.'
തന്റെ തെറ്റ് ആര്യൻ മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ ഏതൊരു കാര്യവും പൂർണ്ണമായും ചെയ്യാനും, ആരോടും പക വെക്കാതിരിക്കാനും അവൻ ശീലിച്ചു.
