ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸದೆ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಿಡವನ್ನು ನೆಟ್ಟನು. ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, 'ನಾಳೆ ನೋಡೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು. ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಆ ಸಣ್ಣ ಗಿಡವು ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಾಡತೊಡಗಿತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಲಿಯೊ ಜೊತೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜಗಳವಾಡಿದ್ದನು. ಆ ಜಗಳವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸದೆ, ಆ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಣ್ಣ ದ್ವೇಷವು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿತು.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಅವನು ನೆಟ್ಟ ಗಿಡವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಹೋಯಿತು. ಲಿಯೊ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಕಹಿ ಮಾಡಿತು. ಆಗ ಆರ್ಯನನ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದನು, 'ಆರ್ಯನ್, ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ದ್ವೇಷ ಎರಡೂ ಅണಿಯದ ಕೆಂಡದಂತೆ. ಅವು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಮುಂದೆ ಬೆಳೆದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತವೆ.'
ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಯಾರ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷ રાખದಂತೆ ಇರಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
