పూర్వం సోలాపూర్ అనే అందమైన రాజ్యంలో కధీర్ అనే యువరాజు ఉండేవాడు. తన రాజ్యాన్ని ప్రపంచంలోనే అత్యంత ధనవంతుడైన రాజ్యంగా మార్చాలని అతను అనుకున్నాడు. అతని మంత్రి ఒక సలహా ఇచ్చాడు, 'మనం ప్రజల నుండి ఎక్కువ పన్నులు వసూలు చేస్తే, మన ఖజానా బంగారంతో నిండిపోతుంది!'
కధీర్ ఆ సలహాను పాటించాడు. వర్షాలు లేని సమయంలో, పంటలు పండకపోయినా రైతుల నుండి అధిక పన్నులు వసూలు చేశాడు. రాజభవనం రత్నాలతో మెరిసిపోతోంది, కానీ ప్రజలు ఆకలితో అలమటించారు. ఒకరోజు మాధవ్ అనే వృద్ధ రైతు రాజకుమారుడి వద్దకు వచ్చి, 'రాజా, మీ ఖజానా నిండుతోంది, కానీ మా కడుపులు ఖాళీ అవుతున్నాయి. ప్రేమ మరియు కరుణ లేకుండా సంపాదించే సంపద ఎండిన ఆకుల వంటిది,' అని కన్నీళ్లతో అన్నాడు.
ఆ రాత్రి కధీర్కు నిద్ర పట్టలేదు. ప్రజల కన్నీళ్లపై నిర్మించిన సంపద ఎంత వ్యర్థమో అతనికి అర్థమైంది. మరుసటి రోజు, అతను కఠినమైన పన్నులను రద్దు చేశాడు. దానికి బదులుగా, రైతుల కోసం కొత్త నీటి ప్రాజెక్టులను చేపట్టాడు. ప్రజలు సంతోషంగా పనిచేయడం వల్ల, రాజ్యం యొక్క సంపద సహజంగానే పెరిగింది. కధీర్ ఇప్పుడు నిజమైన సంపన్నుడు.
