പണ്ട് പണ്ട്, സോളാപുരം എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് കതിർ എന്ന രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ രാജ്യം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പന്ന രാജ്യമാക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ മന്ത്രി പറഞ്ഞു, 'നമ്മൾ കഠിനമായ നികുതി പിടിച്ചാൽ, ജനങ്ങൾ പാവപ്പെട്ടവരായാലും നമ്മുടെ ഖജനാവ് നിറയും!'
കതിർ അത് അനുസരിച്ചു. മഴയില്ലാത്ത കാലത്തും കൃഷി നശിച്ചപ്പോഴും കർഷകരിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന നികുതി അവൻ പിരിച്ചു. കൊട്ടാരം സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് തിളങ്ങി, പക്ഷേ ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലായി. ഒരു ദിവസം മാധവൻ എന്ന വൃദ്ധനായ ഒരു കർഷകൻ രാജകുമാരന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു, 'രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ഖജനാവ് നിറയുന്നു, പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ വയറുകൾ ശൂന്യമാണ്. കരുണയില്ലാതെ നേടുന്ന സമ്പത്ത് വെറും മണൽതരികൾ പോലെയാണ്.'
അന്ന് രാത്രി കതിറിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ജനങ്ങളുടെ കണ്ണീരിന് മുകളിൽ പടുത്തുയർത്തുന്ന സമ്പത്ത് എത്രമാത്രം ശൂന്യമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പിറ്റേ ദിവസം അവൻ കഠിനമായ നികുതികൾ ഒഴിവാക്കി. പകരം, കർഷകരെ സഹായിക്കാൻ പുതിയ പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കി. ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ജോലി ചെയ്തപ്പോൾ, രാജ്യം സ്വാഭാവികമായും സമ്പന്നമായി മാറി. കതിർ ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു നല്ല രാജാവായി മാറി.
