ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే ఒక కష్టజీవి రైతు ఉండేవాడు. అతని వద్ద ఒక చిన్న పొలం మరియు ఒక ఎడ్ల బండి మాత్రమే ఉండేవి. అదే గ్రామంలో విక్రమ్ అనే ఒక ధనవంతుడు ఉండేవాడు. విక్రమ్కు చాలా అహంకారం. అతను ఎప్పుడూ అర్జున్ను చూసి ఎగతాళి చేస్తూ, 'అర్జున్, నీ దగ్గర ఏముంది? ఒక పిడికెడు ధాన్యం కూడా దాచుకోగలవా?' అని అవమానించేవాడు.
అర్జున్ ఆ మాటలకు బాధపడలేదు. అతను ప్రతిరోజూ కష్టపడి పని చేస్తూ, తన సంపాదనలో కొంత భాగాన్ని పొదుపు చేయడం మొదలుపెట్టాడు. సంవత్సరాలు గడిచాయి. అర్జున్ దాచుకున్న డబ్బుతో మంచి విత్తనాలు, కొత్త పనిముట్లు మరియు మరిన్ని భూములను కొన్నాడు. అతని వ్యవసాయం చాలా అభివృద్ధి చెందింది.
ఒకసారి ఆ గ్రామంలో భయంకరమైన కరువు వచ్చింది. విక్రమ్ తన సంపదనంతా విలాసాల కోసం ఖర్చు చేసేశాడు, కరువు వచ్చినప్పుడు పంటను కాపాడుకోవడానికి అతని వద్ద డబ్బు లేదు. అతని అహంకారం అంతా మాయమైపోయింది. కానీ అర్జున్ తాను దాచుకున్న డబ్బుతో బావులను తవ్వి, తన పంటను కాపాడుకున్నాడు. అర్జున్ ఎదుగుదల చూసి విక్రమ్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. అర్జున్ దగ్గర ఉన్న ఆ సంపద ఒక పదునైన కత్తిలా విక్రమ్ అహంకారాన్ని నలిపివేసింది.
