ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ചെറിയൊരു കൃഷിയിടവും ഒരു കാളവണ്ടിയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതേ ഗ്രാമത്തിൽ വിക്രമൻ എന്ന ഒരു ധനികനും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിക്രമൻ വളരെ അഹങ്കാരിയായിരുന്നു. മാധവന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തെ പരിഹസിക്കുന്നത് വിക്രമന്റെ ശീലമായിരുന്നു. 'നിന്റെ കയ്യിൽ എന്തുണ്ട് മാധവാ? ഒരു പിടി നെല്ല് പോലും നിന്റെ അടുത്തില്ലല്ലോ!' എന്ന് അവൻ പരിഹസിച്ചു പറയും.
മാധവൻ ഇതിൽ വിഷമിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം വളരെ കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നു. ഓരോ ദിവസവും ലഭിക്കുന്ന വരുമാനത്തിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു ഭാഗം അദ്ദേഹം കരുതിവെച്ചു. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. മാധവൻ സമ്പാദിച്ച പണം ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ ഉപകരണങ്ങളും മികച്ച വിത്തുകളും അദ്ദേഹം വാങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃഷി വളരെ മെച്ചപ്പെട്ടു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായി. വിക്രമൻ തന്റെ സമ്പാദ്യം മുഴുവൻ ആഡംബരങ്ങൾക്കായി ചിലവഴിച്ചതിനാൽ, കൃഷി സംരക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പണമില്ലാതായി. അഹങ്കാരിയായിരുന്ന വിക്രമൻ നിസ്സഹായനായി മാറി. എന്നാൽ മാധവൻ തന്റെ സമ്പാദ്യം ഉപയോഗിച്ച് കിണറുകൾ കുഴിച്ചും കൃഷി തുടർന്നും വിജയിച്ചു. മാധവന്റെ വളർച്ച കണ്ടപ്പോൾ വിക്രമന്റെ അഹങ്കാരം ഇല്ലാതായി. മാധവൻ നൽകിയ സഹായം സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ വിക്രമൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മാധവന്റെ സമ്പാദ്യം ഒരു മൂർച്ചയുള്ള വാൾ പോലെ വിക്രമന്റെ അഹങ്കാരത്തെ മുറിച്ചുമാറ്റി.
