ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అర్జున్ చాలా చురుకైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది—ఏదైనా చేసే ముందు ఆలోచించడు. అతని స్నేహితుడు రోహన్ చాలా నిదానంగా, ఆలోచించి మాట్లాడే వ్యక్తి.
ఒకరోజు అర్జున్ గ్రామంలోని ఒక పాత మామిడి చెట్టు ఎక్కాలని అనుకున్నాడు. అది చూసిన రోహన్, "అర్జున్, ఆ కొమ్మ చాలా సన్నగా ఉంది, పైకి వెళ్లకు!" అని హెచ్చరించాడు. కానీ అర్జున్ నవ్వుతూ, "నీకు భయం ఎక్కువ, నాకు అంతా తెలుసు!" అని రోహన్ను గేలి చేశాడు.
కొద్దిసేపటికే, ఒక పెద్ద శబ్దంతో ఆ కొమ్మ విరిగిపోయింది. అర్జున్ కింద పడిపోయాడు. అతని కాలికి బలంగా దెబ్బ తగిలింది. రోహన్ వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, అర్జున్ కళ్ళలోకి చూస్తూ గంభీరంగా ఇలా అన్నాడు, "అర్జున్, నేను నిన్ను ఆపాలని చూసినప్పుడు నువ్వు నన్ను చూసి నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయావు. ఇప్పుడు చూడు, నీ అజాగ్రత్త వల్ల ఎంత ప్రమాదంలో పడ్డావు! తప్పు చేసినప్పుడు తప్పు అని చెప్పేవాడే నిజమైన స్నేహితుడు."
రోహన్ మాటలు అర్జున్ మనసును తాకాయి. తను చేసిన తప్పు అతనికి అర్థమైంది. రోహన్ తనను తిట్టడం లేదు, తన మంచి కోసమే చెబుతున్నాడని గ్రహించాడు. ఆ రోజు నుండి, అర్జున్ తనను సరిదిద్దే స్నేహితులను మాత్రమే ఎంచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
