ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು—ಯಾವುದನ್ನೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಅರ್ಜುನ್ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಳೆಯ ಮಾವಿನ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ರೋಹನ್, "ಅರ್ಜುನ್, ಆ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಕೊಂಬೆಗಳು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾಗಿವೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಡ!" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ್ ನಗುತ್ತಾ, "ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಷ್ಟೇ, ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದನು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಬೆ ಮುರಿದು ಅರ್ಜುನ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಾಲಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತು. ರೋಹನ್ ಓಡಿ ಬಂದು ಅರ್ಜುನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು, "ಅರ್ಜುನ್, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನೀನು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೀಯಾ! ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ಬೆಳೆಸಿಕೊ."
ರೋಹನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಜುನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟಿದವು. ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಅವನು ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ, ತನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ ಗೆಳೆಯರನ್ನೇ ಅರ್ಜುನ್ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
