മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ചുറുചുറുക്കുള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു—എന്തും ചിന്തിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് ചെയ്തുതീർക്കുന്ന സ്വഭാവം. അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുൽ ശാന്തനും കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, അർജുൻ ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ മാവ് കയറാൻ തീരുമാനിച്ചു. രാഹുൽ അത് കണ്ട് പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, ആ മരത്തിന്റെ മുകൾഭാഗം അപകടമാണ്, താഴെ തന്നെ നിൽക്കൂ!" എന്നാൽ അർജുൻ അവനെ പരിഹസിച്ചു, "നീ വെറുമൊരു പേടിത്തൊണ്ടനാണ്, എനിക്കറിയാം ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന്!"
പെട്ടെന്ന്, ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ മരത്തിന്റെ കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞു. അർജുൻ താഴെ വീണു. അവന്റെ കാലിന് നല്ല പരിക്കേറ്റു. അർജുൻ വേദന കൊണ്ട് കരഞ്ഞു. രാഹുൽ ഓടിവന്നു. രാഹുൽ അവനെ വെറുതെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, ഞാൻ നിന്നെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ നീ എന്നെ കളിയാക്കി. ഇപ്പോൾ നോക്കൂ, നിന്റെ അശ്രദ്ധ നിന്നെ എങ്ങനെ അപകടത്തിലാക്കി എന്ന്! ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കേൾക്കാൻ പഠിക്കണം."
രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ അർജുന്റെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ അവനത് ശരിയാണെന്ന് അവന് തോന്നി. തനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ, തന്നെ തിരുത്താൻ മടിക്കാത്ത സുഹൃത്തുക്കളെയാണ് അർജുൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
