ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు, కానీ ఎవరినైనా త్వరగా నమ్మే స్వభావం కలవాడు. అతని స్నేహితుడు రోహన్ ఎప్పుడూ అర్జున్ను పొగుడుతూనే ఉండేవాడు. అర్జున్ ఏదైనా చిన్న పని చేసినా, రోహన్ 'నువ్వే అందరికంటే గొప్పవాడివి' అని చెప్పేవాడు. దీనివల్ల అర్జున్ తన గురించి అతిగా గర్వపడేవాడు.
ఒకసారి ఆ గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. అర్జున్ తండ్రి ఒక చిన్న దుకాణం నడుపుతుండేవారు. కరువు వల్ల వ్యాపారం తగ్గి, వారి కుటుంబం ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో పడింది. ఈ విషయం తెలిసిన వెంటనే, ఎప్పుడూ పొగిడే రోహన్, అర్జున్తో మాట్లాడటం మానేశాడు. అర్జున్ సహాయం కోరినప్పుడు, రోహన్ సాకులు చెప్పి తప్పించుకున్నాడు. అర్జున్ చాలా బాధపడ్డాడు.
అర్జున్ తాతయ్య అతని బాధను గమనించి ఇలా చెప్పారు, 'అర్జున్, నీ మనస్సును కుంగదీసే ఆలోచనలను ఎప్పుడూ పెంచుకోకు. అలాగే, కష్టకాలంలో నిన్ను వదిలి వెళ్ళిపోయే వారిని స్నేహితులుగా చేసుకోకు. నిజమైన స్నేహితుడు నీ సంతోషంలోనే కాదు, నీ కష్టాల్లో కూడా నీ తోడుంటాడు.' అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. ఇకపై స్నేహితులను ఎంచుకునేటప్పుడు జాగ్రత్తగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
