ఒక అందమైన గ్రామంలో కన్నన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా చురుకైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంది; ఏ విషయాన్నైనా ఆలోచించకుండా వెంటనే చేసేసేవాడు. ఒకరోజు అతని స్నేహితుడు రవి, 'కన్నన్, ఆ పెద్ద గుంతలో రాళ్లు ఉన్నాయి, అక్కడికి వెళ్ళకు, అది ప్రమాదకరం' అని హెచ్చరించాడు. కానీ కన్నన్, 'నువ్వు పిరికివాడివి, నాకు ఏమీ కాదు' అని రవి మాట వినకుండా పరిగెత్తాడు.
అతను వేగంగా పరిగెడుతుండగా, రవి చెప్పిన ఆ గుంతను గమనించలేదు. కాలు జారి అతను ఆ గుంతలో పడిపోయాడు. అతని కాలికి తీవ్రమైన గాయమైంది. రవి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి కన్నన్ను బయటకు తీశాడు. నొప్పి భరించలేక కన్నన్ విలవిలలాడుతుంటే, రవి మెల్లగా ఇలా అన్నాడు, 'కన్నన్, నిన్ను బాధపెట్టడానికి ఏ శత్రువు రాలేదు, నువ్వు నీ తెలివితేటలను సరిగ్గా ఉపయోగించకపోవడం వల్లే ఈ బాధను అనుభవిస్తున్నావు.' కన్నన్ తన తప్పు తెలుసుకుని ఏడ్చాడు. తెలివైన వారు చెప్పే మాటలను వినకపోవడం మనకు మనమే చేసుకునే పెద్ద నష్టం అని అతను ఆ రోజు అర్థం చేసుకున్నాడు.
