മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കണ്ണൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ഊർജ്ജസ്വലനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അവൻ പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രവി പറഞ്ഞു, 'കണ്ണാ, ആ വലിയ കുഴിയിൽ കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അവിടെ കളിക്കരുത്, അത് അപകടമാണ്.' എന്നാൽ കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, 'നീ വെറുമൊരു പേടിത്തൊണ്ടനാണ്, എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ് രവിയുടെ മുന്നേ ഓടിപ്പോയി.
വേഗത്തിൽ ഓടുന്നതിനിടയിൽ കണ്ണൻ ആ കുഴി ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കാലു തെറ്റി അവൻ ആ കുഴിയിലേക്ക് വീണു. അവന്റെ കാലിന് നല്ല പരിക്കേറ്റു. രവി ഓടിവന്ന് അവനെ പുറത്തെടുത്ത് സഹായിച്ചു. വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന കണ്ണനോട് രവി പറഞ്ഞു, 'കണ്ണാ, നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ഒരു ശത്രുവും വന്നില്ല, നീ നിന്റെ ബുദ്ധി ഉപയോഗിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഈ അവസ്ഥയിലായത്.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ കണ്ണൻ സങ്കടപ്പെട്ടു. ബുദ്ധിയുള്ളവർ നൽകുന്ന ഉപദേശം അവഗണിക്കുന്നത് നമുക്ക് തന്നെ ചെയ്യുന്ന ദ്രോഹമാണെന്ന് അവൻ അന്ന് പഠിച്ചു.
