ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది; కోపం వచ్చినప్పుడు ఎదుటివారిని మాటలతో చాలా కఠినంగా గాయపరుస్తాడు. ఒకరోజు, ఆ గ్రామానికి పెద్ద మరియు సలహాదారు అయిన రాఘవ గారు ఒక కొత్త పథకం గురించి వివరిస్తున్నారు. అర్జున్కు ఆ పథకం నచ్చలేదు. కానీ, తన అభిప్రాయాన్ని చెప్పే బదులు, రాఘవ గారి తెలివితేటలను అవమానిస్తూ చాలా ఘాటైన మాటలు అన్నాడు.
ఊరి వారంతా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు. రాఘవ గారు కోపగించుకోలేదు, కానీ బాధతో ఇలా అన్నారు, 'అర్జున్, కత్తి పట్టిన వీరుడితో శత్రుత్వం వస్తే శరీరానికి గాయం కావచ్చు. కానీ, మాటలతో జ్ఞానులను శత్రువులుగా చేసుకుంటే, అది నీ పేరును, నీ గౌరవాన్ని జీవితాంతం నాశనం చేస్తుంది.'
అర్జున్కు అప్పుడు అర్థమైంది. శారీరక గాయాలు మానుతాయి కానీ, మాటల వల్ల కలిగే అవమానం మనిషి వ్యక్తిత్వాన్ని శాశ్వతంగా దెబ్బతీస్తుందని అతను తెలుసుకున్నాడు. ఆ రోజు నుండి, అతను ప్రతి మాటను ఆలోచించి మాట్లాడటం నేర్చుకున్నాడు.
