ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നുവെങ്കിലും, ദേഷ്യം വന്നാൽ മറ്റുള്ളവരെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വേദനിപ്പിക്കാൻ അവന് മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരിക്കൽ, ഗ്രാമത്തിലെ ഉപദേശകനായ മാധവൻ മാസ്റ്റർ ഒരു പുതിയ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുന് ആ പദ്ധതി ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. എന്നാൽ തർക്കിക്കുന്നതിന് പകരം, മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ അറിവിനെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കഠിനമായ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചു.
ഗ്രാമവാസികൾ എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി. മാധവൻ മാസ്റ്റർ ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല, പകരം സങ്കടത്തോടെ അർജുനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, 'മകനേ, വാളെടുക്കുന്ന പോരാളികളോട് ശത്രുതയുണ്ടായാൽ ശരീരത്തിൽ മുറിവേൽക്കാം. എന്നാൽ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ബുദ്ധിമാന്മാരോട് ശത്രുതയുണ്ടാക്കിയാൽ, അത് നിന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിന്റെ പേരിനെ നശിപ്പിക്കും.'
അർജുൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒരു വാൾമുറി ഉണങ്ങുമെങ്കിലും, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന മുറിവ് ആത്മാവിനെ ബാധിക്കുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ, അവൻ ഓരോ വാക്കും അളന്നു തൂക്കി സംസാരിക്കാൻ പഠിച്ചു.
