ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ಇತರರನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯ ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರಾದ ರಾಘವಣ್ಣ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಆ ಯೋಜನೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಬದಲು, ರಾಘವಣ್ಣರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವಂತಹ ಕಠಿಣ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದನು.
ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೆಲ್ಲರೂ ಮೌನವಾದರು. ರಾಘವಣ್ಣರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿ ಮಾತಾಡಿದರು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಶಸ್ತ್ರ ಹಿಡಿದ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುತ್ವ ಬೆಳೆಸಿದರೆ, ಅದು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ.'
ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ದೈಹಿಕ ಗಾಯಗಳು ವಾಸಿಯಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನವು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ನೆರಳಿನಂತೆ ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಸಲು ಕಲಿತನು.
