ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు, అతని తండ్రి విక్రమ్ నివసించేవారు. ఒకరోజు అడవిలో నడుస్తున్నప్పుడు వారికి ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు కనిపించింది. దాని నీడ చాలా చల్లగా ఉంది. 'నాన్న, ఈ నీడ ఎంత బాగుందో కదా!' అని అర్జున్ సంతోషంగా అన్నాడు. కానీ ఆ చెట్టు కింద ఉన్న నీరు చాలా మురికిగా, దుర్వాసనతో ఉండటం విక్రమ్ గమనించాడు. విక్రమ్ ఇలా అన్నాడు, 'అర్జున్, నీడ బాగున్నప్పటికీ, ఆ నీరు రోగాలను కలిగిస్తే ఈ నీడ కూడా మనకు ఉపయోగపడదు.'
కొన్ని రోజుల తర్వాత, అర్జున్ స్నేహితుడైన రోహన్ బయటకి చాలా ప్రేమగా మాట్లాడేవాడు, కానీ వెనక అర్జున్ గురించి చెడుగా మాట్లాడేవాడు. దీనివల్ల అర్జున్ చాలా బాధపడ్డాడు. అతను తన తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి ఏడ్చాడు. విక్రమ్ అతనికి ఇలా వివరించాడు, 'నాయనా, ఒక చెరువు చూడటానికి అందంగా ఉన్నా, అందులో విషం ఉంటే అది ప్రమాదకరం. అలాగే, బంధువులు లేదా స్నేహితులు పైకి ప్రేమగా కనిపిస్తూ, మనకు కష్టాలు లేదా బాధలు కలిగిస్తుంటే, వారి బంధం ఆ విషం కలిసిన నీరు వంటిది. అది మనకు కేవలం దుఃఖాన్ని మాత్రమే ఇస్తుంది.' అర్జున్ నిజం తెలుసుకుని, మంచి గుణాలున్న వారినే స్నేహితులుగా చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
