ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ವಿಕ್ರಮ್ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರ ಕಂಡಿತು. ಅದರ ನೆರಳು ತುಂಬಾ ತಂಪಾಗಿತ್ತು. 'ಅಪ್ಪಾ, ಈ ನೆರಳು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಲ್ವಾ!' ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಆ ಮರದ ಕೆಳಗಿದ್ದ ನೀರು ತುಂಬಾ ಕೊಳಕಾಗಿದ್ದು, ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಹೇಳಿದನು, 'ಅರ್ಜುನ್, ನೆರಳು ಚೆನ್ನಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ನೀರು ಕಾಯಿಲೆ ತಂದರೆ ಈ ನೆರಳೂ ನಮಗೆ ಬೇಡ.'
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅರ್ಜುನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಅವನೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ರೋಹನ್ ಅರ್ಜುನ್ ಬಗ್ಗೆ ಇತರರ ಮುಂದೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದರಿಂದ ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ನೋವಿನಿಂದಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಅಳತೊಡಗಿದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟನು, 'ಮಗನೇ, ಒಂದು ಕೆರೆ ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಷವಿದ್ದರೆ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಹಾಗೆಯೇ, ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೊರಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಿ, ಒಳಗಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ನೋವು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಸಂಬಂಧ ಆ ವಿಷದ ನೀರಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಅದು ನಿನಗೆ ದುಃಖವನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತದೆ.' ಅರ್ಜುನ್ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವುಳ್ಳವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
