ఒక అందమైన గ్రామంలో మారన్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. వాడు చాలా చురుకైనవాడు, కానీ పెద్దలను ఎగతాళి చేయడం అనే ఒక చెడు అలవాటు వాడుకుండేవాడు. అదే గ్రామంలో వెంద్ర తాతగారు ఉండేవారు. ఆయన చాలా శాంత స్వభావుడు మరియు అందరికీ సహాయం చేసే మంచి మనిషి.
ఒకరోజు వెంద్ర తాతగారు నెమ్మదిగా నడుస్తుండటం చూసి, మారన్ నవ్వుతూ, 'తాతగారు, మీరు ఎందుకు ఇంత నెమ్మదిగా నడుస్తున్నారు? తాబేలులా ఉన్నారు!' అని ఎగతాళి చేశాడు. వెంద్ర తాతగారు ఏమీ అనకుండా నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయారు. కానీ మారన్ రోజురోజుకీ తన ఎగతాళిని పెంచుకుంటూ పోయాడు.
ఒకరోజు వెంద్ర తాతగారు ఒక బరువున్న మూటను మోయడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే, మారన్ గట్టిగా నవ్వుతూ, 'చూడండి, పెద్ద మనిషి అని చెప్పుకుంటున్నారు కానీ ఒక మూట మోయలేకపోతున్నారు!' అని వెటకారం చేశాడు. దీనివల్ల తాతగారి మనసు నొరుకుతుంది.
అదే రోజు సాయంత్రం, ఆడుకుంటున్న సమయంలో మారన్ కాలు జారి పడిపోయాడు. chân గాయమై విపరీతమైన నొప్పి పుట్టింది. అప్పుడు వెంద్ర తాతగారు అక్కడికి వచ్చి, మారన్ను ఎత్తుకుని వైద్యశాలకు తీసుకెళ్లారు. మారన్ బాధపడుతూ, 'తాతగారు, నేను మీతో ఇంత చెడుగా మాట్లాడాను, అయినా మీరు నాకు ఎందుకు సహాయం చేస్తున్నారు?' అని అడిగాడు.
వెంద్ర తాతగారు మెల్లగా, 'మారన్, బలవంతులని లేదా గౌరవనీయులని అవమానించడం అంటే మనల్ని మనం నాశనం చేసుకోవడానికి పిలుపునిచ్చినట్టే. అది మనం చేయకూడదు' అని చెప్పారు. ఆ రోజు నుండి మారన్ అందరినీ గౌరవించడం నేర్చుకున్నాడు.
