ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా ధనవంతుడైన కుటుంబానికి చెందినవాడు, కానీ అతని ప్రవర్తన వల్ల అందరూ అతడిని ఇష్టపడేవారు కాదు. అతను ఎప్పుడూ కోపంగా ఉండేవాడు, ఇతరులతో కఠినంగా మాట్లాడేవాడు మరియు వారి తప్పులను చూసి ఎగతాళి చేసేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలోని జాతరకు వెళ్తున్నప్పుడు, రవి అనే అబ్బాయి అనుకోకుండా అర్జున్ తగిలాడు. రవి భయపడి, 'నన్ను క్షమించు అర్జున్!' అన్నాడు. కానీ అర్జున్ కోపంగా, 'చూడలేవా? ఎంత తెలివితక్కువ వాడివి!' అని అరిచాడు. రవి బాధతో అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
ఇది చూసిన అర్జున్ తాతయ్య అతడిని దగ్గరకు పిలిచి ఇలా చెప్పారు, 'అర్జున్, నువ్వు పెద్ద ఇంట్లో పుట్టినంత మాత్రాన గొప్పవాడివి అయిపోవు. నీ గుణమే నిన్ను గొప్పవాడిని చేస్తుంది. నిజమైన ఉన్నత వంశీయుడికి నాలుగు లక్షణాలు ఉండాలి: ముఖంలో చిరునవ్వు, దాతృత్వం, మృదువైన మాటలు మరియు ఇతరులను తక్కువ చేసి చూడకపోవడం.'
అర్జున్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. మరుసటి రోజు, అతను రవి దగ్గరకు వెళ్లి, చిరునవ్వుతో, 'రవి, నిన్న నేను అలా మాట్లాడినందుకు నన్ను క్షమించు' అని మృదువుగా చెప్పాడు. అంతేకాకుండా, తన దగ్గర ఉన్న మిఠాయిలను రవితో పంచుకున్నాడు. రవి ముఖంలో సంతోషం చూసి అర్జున్ మనసు ఎంతో ప్రశాంతంగా అనిపించింది. అప్పటి నుండి అతను అందరికీ ఇష్టమైన గొప్ప వ్యక్తిగా మారాడు.
