ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతని తండ్రి రాఘవయ్య గారు ఆ గ్రామంలో ఎంతో గౌరవనీయమైన వ్యక్తి. ఆయన నిజాయితీ వల్ల గ్రామస్తులందరూ ఆయనను ఒక ఎత్తైన కొండలా గౌరవించేవారు. అర్జున్ కూడా తన తండ్రిలా గొప్పవాడు కావాలని కలలు కనేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలో జాతర జరుగుతున్న సమయంలో, అర్జున్కు ఒక విలువైన వెండి గొలుసు దొరికింది. 'ఎవరూ చూడటం లేదు కదా' అని అనుకుని, అతను దానిని తన జేబులో దాచుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఆ గొలుసు పోయినందుకు గ్రామం మొత్తం ఆందోళన చెందుతోంది. తన తండ్రి రాఘవయ్య గారు ఆ గొలుసును వెతకడానికి ఎంతగానో శ్రమిస్తుండటం చూసి అర్జున్ మనసులో ఏదో తెలియని భయం, బాధ కలిగింది. తాను చేసిన చిన్న తప్పు తన తండ్రి గౌరవాన్ని మంటగలుపుతుందని అతనికి అర్థమైంది.
చివరికి అర్జున్ తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి నిజం చెప్పేశాడు. రాఘవయ్య గారు కోప్పడకుండా, 'అర్జున్, ఒక పెద్ద కొండ ఎంత ఎత్తులో ఉన్నా, దానిపై కొంచెం మట్టి పడితే దాని అందం పోతుంది. అలాగే, మనిషి ఎంత గొప్పవాడైనా, ఒక చిన్న తప్పుడు పని అతని విలువను తగ్గించేస్తుంది' అని ప్రేమగా చెప్పారు.
తప్పు తెలుసుకున్న అర్జున్, ఆ గొలుసును తిరిగి ఇచ్చేసి క్షమాపణలు చెప్పాడు. ఆ రోజు నుండి అతను ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
