ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ರಘುನಾಥ್ ಅವರು ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬೆಳ್ಳಿ ಸರ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸದೆ ತನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. 'ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಂಬಿದನು.
ಮರುದಿನ ಆ ಸರ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಚಿಂತಿತರಾಗಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನ್ನ ತಂದೆ ರಘುನಾಥ್ ಅವರು ಆ ಸರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು ತಂದೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯ ಅವನಿಗೆ ಕಾಡಿತು.
ಕೊನೆಗೆ ಅರ್ಜುನ್ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ರಘುನಾಥ್ ಅವನನ್ನು ಬೈಯುವ ಬದಲು, 'ಮಗನೇ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಣ್ಣು ಬಿದ್ದರೆ ಅದರ ಅಂದ ಕೆಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರೂ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಅವನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾದ ಅರ್ಜುನ್, ಆ ಸರವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬಾಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
