ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఒక రోజు అర్జున్ తన స్నేహితుడు రోహన్తో కలిసి ఫుట్బాల్ ఆడుతున్నాడు. ఆ సమయంలో, పక్కనే ఉన్న ఇంట్లో వృద్ధుడైన రాఘవయ్య గారు కూరగాయల బుట్టను పట్టుకుని వెళ్తుండగా, ఆయన కాలు జారి కిందపడిపోయారు. బుట్టలోని కూరగాయలన్నీ రోడ్డుపై పడిపోయాయి.
అర్జున్ వెంటనే తన ఆటను ఆపి, పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి రాఘవయ్య గారికి సహాయం చేశాడు. ఆయనను లేపడానికి మరియు కూరగాయలను మళ్ళీ బుట్టలో సర్దడానికి సహాయం చేశాడు. ఇది చూసిన రోహన్, "అర్జున్, ఆట ఎందుకు ఆపావు? మనం గెలవబోతున్నాం కదా!" అని అడిగాడు.
అర్జున్ నవ్వుతూ, "రోహన్, ఇది నాకు భారంగా అనిపించలేదు. ఇది చేయాల్సిన పని అనిపించింది," అని చెప్పాడు.
ఆ రోజు సాయంత్రం అర్జున్ తండ్రి ఇలా చెప్పారు, "నాయనా, మన బాధ్యతలేమిటో మనకు తెలిసినప్పుడు, మంచి పనులు చేయడం మనకు కష్టంగా అనిపించదు. అది మన శ్వాసలాగే సహజంగా మారిపోతుంది." మంచి పనులు చేయడం అనేది ఒక బాధ్యత అని తెలుసుకున్నప్పుడు, అది మన స్వభావంగా మారుతుందని అర్జున్ గ్రహించాడు.
