ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ವಯಸ್ಸಾದ ರಘವನ್ ಅಜ್ಜ ತರಕಾರಿ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದರು. ತರಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿಹೋದವು.
ಅರ್ಜುನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗಿ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಅಜ್ಜನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಚೆಲ್ಲಿದ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ರೋಹನ್, "ಅರ್ಜುನ್, ಯಾಕೆ ಆಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ? ನಾವು ಗೆಲ್ಲುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದೆವು ಅಲ್ವಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಅರ್ಜುನ್ ನಗುತ್ತಾ, "ಇದು ನನಗೆ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ ರೋಹನ್, ಇದು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಎಂದು ಅನಿಸಿತು," ಎಂದನು.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅರ್ಜುನ್ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಮಗನೇ, ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೇನು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಾಗ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ಒಂದು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಸಹಜ ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ." ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ಅರಿತಾಗ ಅದು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜುನ್ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
