ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അർജുൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുലനോടൊപ്പം കളിക്കുകയായിരുന്നു. കളിക്കിടയിൽ, തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ മുത്തശ്ശനായ രാഘവൻ മാഷിൻ ഒരു ഭാരമേറിയ കുട്ടയുമായി നടന്നു വരുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് മാഷ് തട്ടി വീഴുകയും സാധനങ്ങളെല്ലാം ചിതറി വീഴുകയും ചെയ്തു.
അർജുൻ തന്റെ കളി നിർത്തി ഉടനെ ഓടിച്ചെന്ന് മാഷിനെ സഹായിച്ചു. അദ്ദേഹം എഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിക്കുകയും വീണ സാധനങ്ങളെല്ലാം അടുക്കി വെക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് കണ്ട രാഹുൽ ചോദിച്ചു, "അർജുൻ, എന്തിനാ കളി നിർത്തിയത്? നമ്മൾ ജയിക്കാൻ പോവുകയായിരുന്നുവല്ലോ!"
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അത് എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയില്ല രാഹുൽ, അത് ചെയ്യേണ്ടത് തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി."
അന്ന് രാത്രി അർജുന്റെ അച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, "മകനേ, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള നമ്മുടെ കടമകൾ നാം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് നമുക്ക് ഒരു ഭാരമായി തോന്നില്ല. അത് നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറും." നന്മ ചെയ്യുന്നത് ഒരു വലിയ കാര്യമായി കാണാതെ, അത് തന്റെ കടമയാണെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
