ఒక అందమైన గ్రామంలో మాధవ అనే వృద్ధుడు తన కుటుంబంతో కలిసి నివసించేవాడు. మాధవుడు చాలా ప్రశాంతమైన వ్యక్తి, కానీ అతని కుటుంబంలో ఎప్పుడూ ఏదో ఒక సమస్యలు ఉండేవి. అతని పెద్ద కొడుకు అర్జున్ చాలా తొందరపాటు మనిషి, తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకునేవాడు. అతని కూతురు మీరా చాలా భయస్తురాలు.
ఒకసారి భారీ వర్షాల వల్ల వారికున్న వ్యవసాయ భూమి నీట మునిగిపోయే పరిస్థితి వచ్చింది. ఆ భూమియే వారి కుటుంబానికి జీవనాధారం. నీరు పెరుగుతుండటం చూసి అర్జున్ కంగారుపడి, "మనం ఇప్పుడే అంతా వదిలేసి పారిపోవాలి!" అని అరిచాడు. మీరా ఏడుస్తూ, "అంతా పోతుంది, మనం ఇప్పుడు ఏం చేస్తాం?" అని భయపడింది.
కానీ మాధవుడు మాత్రం అస్సలు కంగారు పడలేదు. అతను అందరినీ పిలిచి, "కంగారు పడటం వల్ల ఏదీ మారదు. మనం ఇప్పుడు ఏం చేయగలమో ఆలోచిద్దాం" అని చెప్పాడు. మాధవుడు ధైర్యంగా ముందుండి నడిపించాడు. అర్జున్కు పశువులను సురక్షిత ప్రాంతానికి తరలించమని చెప్పాడు, మీరాను ఓదార్చి విలువైన వస్తువులను పైకి మార్చడంలో సహాయం చేశాడు. మాధవుడిలోని స్థిరత్వం అందరికీ ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. చివరికి, మాధవుడి నాయకత్వంలో అందరూ కలిసి పనిచేసి, పెద్ద నష్టం జరగకుండా కాపాడుకున్నారు. కష్టకాలంలో కుటుంబ భారాన్ని మోసే శక్తి ఉన్నవాడే నిజమైన ఆధారం అని వారికి అర్థమైంది.
