ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന വൃദ്ധൻ തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ വളരെ ശാന്തനായ ഒരാളായിരുന്നു, എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിൽ പല പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. മൂത്ത മകൻ അർജുൻ എപ്പോഴും തിരക്കുപിടിച്ച സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു, പെട്ടെന്ന് തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്ത് തെറ്റുകൾ വരുത്തിപ്പോകുമായിരുന്നു. മകൾ മീര വളരെ പേടിയുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, കനത്ത മഴയെത്തുടർന്ന് അവരുടെ കൃഷിഭൂമി വെള്ളത്തിനടിയിലാകാൻ തുടങ്ങി. അത് അവരുടെ ഏക ഉപജീവനമാർഗമായിരുന്നു. വെള്ളം ഉയരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുൻ പരിഭ്രമിച്ചു, "നമുക്ക് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഓടിപ്പോകണം!" എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. മീര കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, "എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും, ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ മാധവൻ ഒട്ടും പരിഭ്രമിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം എല്ലാവരെയും അടുത്തവിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "പേടിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും മാറില്ല. നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ശാന്തമായി ആലോചിക്കാം."
മാധവൻ കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചു. അർജുനെക്കൊണ്ട് കന്നുകാലികളെ സുരക്ഷിത സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറ്റാൻ ഏൽപ്പിച്ചു, മീരയെ സമാധാനിപ്പിച്ച് സാധനങ്ങൾ ഉയരമുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റാൻ സഹായിച്ചു. മാധവന്റെ ആത്മവിശ്വാസവും കരുത്തും മറ്റുള്ളവർക്ക് വലിയ ധൈര്യം നൽകി. ഒടുവിൽ, മാധവന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാവരും ചേർന്ന് പ്രവർത്തിച്ചതുകൊണ്ട് വലിയ നഷ്ടം സംഭവിക്കാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു. കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ മാധവൻ ഒരു വലിയ തൂണായി നിന്ന് എല്ലാവരെയും താങ്ങിനിർത്തി.
