ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವ ಎಂಬ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾಧವನು ಬಹಳ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸವಾಲುಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಅರ್ಜುನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮಗಳು ಮೀರಾ ತುಂಬಾ ಹೆದರಿಕೆ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಒಮ್ಮೆ, ಅತಿಯಾದ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯವಾದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗುವ ಭೀತಿ ಎದುರಾಯಿತು. ನೀರು ಏರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನ್ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ, "ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಈಗಲೇ ಇಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕು!" ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಮೀರಾ ಅಳುತ್ತಾ, "ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇನ್ನು ಏನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡುವುದು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಆದರೆ ಮಾಧವನು ಗಾಬರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದು, "ಗಾಬರಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸೋಣ" ಎಂದನು.
ಮಾಧವನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಮೀರಾಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಮಾಧವನ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವು ಕುಟುಂಬದ ಇತರ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಮಾಧವನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರು. ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಹೊರೆ ಹೊರುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವವನೇ ಕುಟುಂಬದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.