ఒక అందమైన గ్రామంలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. రామయ్యకు తన పొలం అంటే ఎంతో ప్రాణం. అతని పొరుగువాడు సోమయ్య ఎప్పుడూ 'ఎక్కువ ఎరువులు వేస్తేనే పంట బాగా పండుతుంది' అని నమ్మేవాడు. 'రామయ్య, నీ పొలంలో ఎరువులు తక్కువైతేనే పంట సరిగ్గా రావడం లేదు' అని సోమయ్య ఎప్పుడూ విసుక్కునేవాడు.
ఒక ఏడాది గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. సోమయ్య భయపడిపోయి, తన పొలంలో విపరీతమైన ఎరువులు చల్లేశాడు. కానీ వర్షం లేకపోవడంతో ఆ ఎరువులు మట్టిని గట్టిగా మార్చేశాయి. ఆ గట్టి మట్టిలో నీరు ఇంకడం సాధ్యం కాలేదు.
కానీ రామయ్య వేరే పద్ధతిని అనుసరించాడు. అతను ఎరువుల కోసం చూడకుండా, తన పొలం మట్టిని చాలా జాగ్రత్తగా దున్ని, మట్టి రేణువులను చాలా చిన్నవిగా, మెత్తగా ఉండేలా సిద్ధం చేశాడు. మట్టిలో గాలి, తేమ సులభంగా వెళ్లేలా మట్టిని సిద్ధం చేశాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత వర్షం పడినప్పుడు, సోమయ్య పొలం గట్టిగా ఉండటంతో ఏమీ మొలకెత్తలేదు. కానీ రామయ్య పొలంలో మాత్రం, ఎలాంటి అదనపు ఎరువులు వాడకపోయినా, ఆ మెత్తని మట్టిలో పంటలు పచ్చగా మొలకెత్తాయి. మట్టిని సరిగ్గా సిద్ధం చేస్తే ఎరువులు లేకుండానే పంట సమృద్ధిగా పండుతుందని రామయ్య నిరూపించాడు. సోమయ్య తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు.
