ఒక చిన్న గ్రామంలో ఆర్యన్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతని కుటుంబం చాలా పేదది. ఒక వేసవి రోజున, ఆర్యన్ తన తండ్రితో కలిసి పొలంలో పని చేయడానికి వెళ్ళాడు. ఎండ చాలా ఎక్కువగా ఉంది, వారు గంటల తరబడి కష్టపడి పనిచేశారు. మధ్యాహ్నం సమయానికి వారు చాలా అలసిపోయి, దాహంతో ఉండేవారు. ఆ సమయంలో వారి దగ్గర తినడానికి కేవలం పల్చటి గంజి మాత్రమే ఉంది. అది చూస్తే ఎవరికైనా చాలా తక్కువ ఆహారంగా అనిపించవచ్చు, కానీ ఆర్యన్కు మాత్రం అది ఎంతో తృప్తిని ఇచ్చింది. సాయంత్రం అతని స్నేహితుడు లియో, 'ఆర్యన్, ఆ గంజి నీకు బోర్ కొట్టలేదా?' అని అడిగాడు. దానికి ఆర్యన్ నవ్వుతూ, 'లేదు లియో, మనం చెమటలు చిందించి, కష్టపడి సంపాదించినది కాబట్టి, ఆ గంజి నాకు తేనె కంటే తీయగా అనిపించింది' అని చెప్పాడు.
అదే గ్రామంలో ఒక ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతను ఎన్నో రకాల విందులు చేసుకునేవాడు, కానీ అతను ఎప్పుడూ పని చేయలేదు మరియు ఇతరుల మీద ఆధారపడేవాడు, కాబట్టి అతనికి ఎప్పుడూ సంతృప్తి లభించేది కాదు. కష్టపడితే వచ్చే ఆహారం ఇచ్చే తృప్తిని ఆర్యన్ తెలుసుకున్నాడు.
