ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕುಟುಂಬ ಬಹಳ ಬಡದಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ದಿನವಿಡೀ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅವರು ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದರು. ಅಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರು ತಿನ್ನಲು ತಂದಿದ್ದು ಕೇವಲ ತೆಳುವಾದ ಗಂಜಿ ಮಾತ್ರ. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಅದು ಅಲ್ಪ ಆಹಾರವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೂ, ಆರ್ಯನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಅದು ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿತು. ಸಂಜೆ ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಲಿಯೋ ಕೇಳಿದ, 'ಆರ್ಯನ್, ಆ ಗಂಜಿ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು. ಆರ್ಯನ್ ನಗುತಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ, 'ಇಲ್ಲ ಲಿಯೋ, ನಾವು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಆ ಗಂಜಿ ನನಗೆ ಜೇನಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು.'
ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತನಿದ್ದನು. ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಊಟ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಶ್ರಮದಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಆಹಾರದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದನು.