ఒక చిన్న గ్రామంలో కన్నన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతని తండ్రి వ్యాపారంలో నష్టం రావడంతో ఇంట్లో ఆర్థిక ఇబ్బందులు మొదలయ్యాయి. కన్నన్కు బడికి పుస్తకం కొనడానికి డబ్బులు లేవు. మొదట అతను తన పొరుగున ఉండే ధనవంతుడైన మాణిక్యం దగ్గరకు వెళ్లి సహాయం అడిగాడు. మాణిక్యం దగ్గర డబ్బు ఉన్నా, అతను చాలా పిసినారి. కన్నన్ సహాయం అడగగానే, మాణిక్యం కోపంగా, 'నాకు సమయం లేదు, వెళ్ళు!' అని గద్దించాడు.
కన్నన్ చాలా అవమానంగా ఫీలయ్యాడు. ఇది చూసిన అతని తాతా, కన్నన్ను దగ్గరకు తీసుకుని ఇలా చెప్పారు, 'కన్నా, సహాయం అడగడం తప్పు కాదు. కానీ, ఇష్టపడకుండా ఇచ్చే వారి దగ్గర ఎప్పుడూ అడగకూడదు. వారు ఇచ్చినా అది నీ మనసును గాయపరుస్తుంది. నీ ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకోవాలంటే, కష్టపడి సంపాదించుకో లేదా సంతోషంగా ఇచ్చే వారిని మాత్రమే అడుగు.'
తాత మాటలు కన్నన్కు అర్థమయ్యాయి. అతను మళ్ళీ ఎవరినీ అడగలేదు. చిన్న చిన్న పనులు చేస్తూ డబ్బు సంపాదించి, తన పుస్తకాన్ని తనే కొనుక్కున్నాడు. తన స్వయంకృషితో వచ్చిన ఆ సంతోషం ముందు ఎవరి సహాయం కూడా గొప్పది కాదని అతను తెలుసుకున్నాడు.
