ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കണ്ണൻ എന്നൊരു കുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛന്റെ ബിസിനസ്സിലുണ്ടായ നഷ്ടം കാരണം ആ കുടുംബം വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടിലായി. സ്കൂളിലേക്ക് ഒരു പുസ്തകം വാങ്ങാൻ കണ്ണന് പണമില്ലായിരുന്നു. അവൻ ആദ്യം അയൽവാസിയായ മാണിക്യൻ എന്ന ധനികനോട് സഹായം ചോദിച്ചു. മാണിക്യൻ പണക്കാരനായിരുന്നുവെങ്കിലും വളരെ പിശുക്കനായിരുന്നു. കണ്ണൻ പണം ചോദിച്ചപ്പോൾ, മാണിക്യൻ മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട്, 'എനിക്ക് സമയമില്ല, ഇവിടുന്ന് പോ!' എന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു.
കണ്ണന് വലിയ വിഷമമായി. അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നടന്നുപോകുമ്പോൾ അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനെ കണ്ടു. മുത്തച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനെ, സഹായം ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല. പക്ഷേ, താല്പര്യമില്ലാതെ നൽകുന്നവരോട് ഒരിക്കലും ചോദിക്കരുത്. അവർ നൽകിയാലും അത് നിന്റെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിക്കും. നിന്റെ അന്തസ്സ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സന്തോഷത്തോടെ നൽകുന്നവരോട് മാത്രം ചോദിക്കുകയോ ചെയ്യുക.'
മുത്തച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കണ്ണന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു. അവൻ പിന്നീട് ആരുടെയും മുന്നിൽ കൈനീട്ടിയില്ല. പകരം, ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്ത് പണം സമ്പാദിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് പുസ്തകം വാങ്ങിയപ്പോൾ അവന് ലഭിച്ച സന്തോഷം മറ്റെന്തിനേക്കാളും വലുതായിരുന്നു.
