ఒక చిన్న గ్రామంలో కరి అనే బాలుడు తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒక సంవత్సరం తీవ్రమైన కరువు వల్ల గ్రామంలో పనులు లేక అందరూ ఇబ్బందులు పడ్డారు. కరి కుటుంబం కూడా ఆకలితో అలమటించింది.
ఆకలి భరించలేక, కరి ఒక చిన్న గిన్నె పట్టుకుని ఊరి జాతరలో ఎవరైనా ఆహారం ఇస్తారేమో అని అనుకున్నాడు. ఆ ఆలోచన చేయడమే అతనికి చాలా అవమానంగా అనిపించింది. జాతరలో ఒక వ్యక్తి దగ్గరకు వెళ్లి, "అయ్యా, దయచేసి కొంచెం ఆహారం ఇస్తారా?" అని అడిగాడు. కానీ ఆ వ్యక్తి కరి వైపు చూడకుండానే తలుపు మూసేసుకున్నాడు.
ఆ క్షణం కరి మనసు విరిగిపోయింది. కడుపులోని ఆకలి కంటే, ఆ మనిషి చేసిన తిరస్కారం అతని మనసును ఎక్కువగా గాయపరిచింది. కరి ఇంటికి వెళ్లి ఏడుస్తూ తన తండ్రితో అన్నాడు, "నాన్న, నేను ఎప్పుడూ ఇలా అడగకూడదని అనుకుంటున్నాను. ఆకలి కంటే, వారు సహాయం చేయనని తిరస్కరించినప్పుడు నా గుండె ముక్కలైపోయింది." తండ్రి అతడిని దగ్గరకు తీసుకుని, "నాయనా, యాచించడం నీ గౌరవాన్ని తగ్గిస్తుంది, కానీ ఆ తిరస్కరణ నీ మనసును దెబ్బతీస్తుంది. ఈ బాధను మర్చిపోవడానికి కష్టపడి పనిచేయడం నేర్చుకో," అని చెప్పారు. అప్పటి నుండి కరి కష్టపడి పనిచేస్తూ తన కుటుంబాన్ని ఆదుకున్నాడు.
