ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಕರಿಯ ಕುಟುಂಬವೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಹಸಿವಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಕರಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತಾರಾ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತೀರಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಏನೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
ಆ ಕ್ಷಣ ಕರಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿಗಿಂತಲೂ, ಆ ಮನುಷ್ಯನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನೋಯಿಸಿತು. ಕರಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ತಂದೆಯೇ, ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಹೃದಯವೇ ಒಡೆದಂತಾಯಿತು." ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, "ಮಗನೇ, ಬೇಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಮಾನ, ಆದರೆ ತಿರಸ್ಕಾರವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನಿಂದ ನೀನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವವನಾಗು," ಎಂದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕರಿ ಶ್ರಮಜೀವಿ trởಿದನು.
