ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ കരി എന്ന ബാലനും അവന്റെ മാതാപിതാക്കളും താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു വർഷം കടുത്ത വരൾച്ച കാരണം ഗ്രാമത്തിൽ പണിയില്ലാതായി. കരിയുടെ കുടുംബവും കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലായി.
വിശപ്പ് സഹിക്കാനാവാതെ, കരി ഒരു ചെറിയ പാത്രം കയ്യിൽ പിടിച്ചു നടന്ന് ആരെങ്കിലും ഭക്ഷണം തരുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു. ആ ചിന്ത തന്നെ അവനെ വിഷമിപ്പിച്ചു. ഉത്സവ ദിവസം അവൻ ഒരു വീടിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന്, "ദയവായി കുറച്ച് ഭക്ഷണം തരുമോ?" എന്ന് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ആ വീട്ടുകാരൻ കരിയെ നോക്കാതെ വാതിൽ അടച്ചു.
ആ നിമിഷം കരിയുടെ മനസ്സ് തകർന്നുപോയി. വിശപ്പിനേക്കാൾ വലിയ വേദന ആ മറുപടി അവന് നൽകി. അവൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, ഞാൻ യാചിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് ആ മനുഷ്യൻ എന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതാണ്." അച്ഛൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു, "മകനേ, യാചിക്കുന്നത് നിന്റെ അന്തസ്സ് കളയും. ഈ വേദന നിന്നെ ഒരു കഠിനാധ്വാനിയാക്കട്ടെ." അന്നുമുതൽ കരി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് തന്റെ കുടുംബത്തെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി.
