ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా నిజాయితీపరుడు మరియు ప్రతి పనిని పరిపూర్ణంగా చేయాలని కోరుకునేవాడు. గ్రామంలో జరిగే ఉత్సవం కోసం అతను చెక్క బొమ్మలు తయారు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను ప్రతి బొమ్మను చాలా జాగ్రత్తగా, ఎక్కడా చిన్న లోపం లేకుండా చెక్కేవాడు. 'ఈ బొమ్మలో ఎక్కడైనా పదునైన అంచు ఉందా? పిల్లలకు దెబ్బ తగులుతుందా?' అని అతను ఎప్పుడూ ఆందోళన చెందుతూ ఉండేవాడు. ఈ బాధ్యత వల్ల అతనికి నిద్ర కూడా సరిగ్గా ఉండేది కాదు.
అదే గ్రామంలో రవి అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతనికి పని పట్ల పెద్దగా శ్రద్ధ ఉండేది కాదు, కానీ అతను ఎప్పుడూ నవ్వుతూ, సరదాగా ఉండేవాడు. అతను కేవలం చెక్క ముక్కలకు రంగులు పూసి, 'చూడటానికి ఎంత బాగుందో కదా!' అని చెప్పి అమ్మేసేవాడు. రవికి ఎలాంటి చింత లేదు. 'చూడటానికి బాగుంటే చాలు, ఇంకేం కావాలి?' అని నవ్వుకుంటూ హాయిగా నిద్రపోయేవాడు.
కొన్ని రోజులకు, రవి అమ్మిన బొమ్మలన్నీ విరిగిపోయాయి. అతను నవ్వుతూనే ఉన్నా, ప్రజలు అతన్ని నమ్మడం మానేశారు. కానీ అర్జున్ తన పనిలో లోపాలు ఉంటాయేమో అని ఆందోళన పడుతున్నా, అతను చేసిన బొమ్మలు చాలా కాలం మన్నికగా ఉండేవి. గ్రామస్తులందరూ అర్జున్ నిజాయితీని మెచ్చుకున్నారు. అర్జున్ పడే ఆందోళన అతని గొప్పతనానికి పునాది అయితే, రవి యొక్క సంతోషం కేవలం అజ్ఞానం వల్ల కలిగినది మాత్రమే.
