ఒక అందమైన గ్రామంలో రాము మరియు సోము అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. రాము చాలా మంచివాడు, కానీ సోము చాలా స్వార్థపరుడు. ఒక సంవత్సరం ఆ గ్రామంలో భయంకరమైన కరువు వచ్చింది. పంటలు పండలేదు, ప్రజలు ఆకలితో అలమటించారు.
రాము దగ్గర కొంచెం ధాన్యం ఉంది. ఒక వృద్ధురాలు ఆకలితో రాము ఇంటికి వచ్చి, "నాయనా, కొంచెం సహాయం చేయవా?" అని అడిగింది. రాము ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా తన దగ్గర ఉన్నది ఆమెకు ఇచ్చేశాడు. రాము మంచి మనసు చూసి గ్రామస్తులందరూ సంతోషించారు.
కానీ సోము తన ధాన్యపు గిండాన్ని తాళం వేసి దాచిపెట్టాడు. ప్రజలు సహాయం అడిగితే, "ఇది నా కష్టం, నేను ఎందుకు ఇవ్వాలి?" అని అరిచేవాడు. ఆకలి పెరిగిపోవడంతో, గ్రామస్తులందరూ కలిసి సోము ఇంటి ముందు పోరాడారు. చాలా గొడవలు, ఒత్తిడి చేసిన తర్వాతే సోము తన ధాన్యాన్ని బయటకు తీశాడు. చెరకు రసం కోసం చెరకును నలగగొట్టాలి, అలాగే సోమును చాలా ఇబ్బంది పెట్టిన తర్వాతే అతను సహాయం చేశాడు. రాము అడగగానే ఇచ్చాడు, కానీ సోము బలవంతం చేస్తేనే ఇచ్చాడు. చివరకు రాము గౌరవం పొందాడు, సోము తన స్వార్థానికి సిగ్గుపడ్డాడు.
