కొండల మధ్య ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో ఆర్యన్ మరియు మీరా నివసించేవారు. ఆర్యన్ ఒక శిల్పి, మీరా చాలా సున్నితమైన మనసున్న అమ్మాయి. ఒకసారి ఆర్యన్ ఒక పెద్ద దేవాలయంలో శిల్పాలు చెక్కడానికి వెళ్ళాడు. ఆ దేవాలయం బంగారు గోపురాలతో, అద్భుతమైన తోటలతో స్వర్గంలా ఉంది. 'ఇంతటి దివ్యమైన స్వర్గంలాంటి చోట ఉన్నప్పుడు, మనం మన చిన్న ఇంట్లో ఇంత సంతోషంగా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాం?' అని ఆర్యన్ ఆశ్చర్యపోయాడు.
పని ముగిసిన తర్వాత ఆర్యన్ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఒక సాయంత్రం, మీరా చెట్టు నీడలో అతని కోసం ఎదురుచూస్తోంది. అలసిపోయి వచ్చిన ఆర్యన్ ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. మీరా మెల్లగా అతని భుజంపై తల వాల్చింది. ఆ నిమిషంలో ఆర్యన్ ఒక గొప్ప సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు: విష్ణువు యొక్క స్వర్గం ఎంత అందంగా ఉన్నా, తన ప్రియమైన భార్య ఒడిలో తల పెట్టుకుని నిద్రపోవడంలో లభించే ఆ ప్రశాంతత, ఆ తీపి మరెక్కడా దొరకదు. స్వర్గం అంటే ఏదో ఒక ప్రాంతం కాదు, అది మనం పంచుకునే ప్రేమ అని అతను గ్రహించాడు.
