ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಇಷಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಒಬ್ಬ ಶಿಲ್ಪಿ, ಇಷಾ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗಿ. ಒಮ್ಮೆ ಆರ್ಯನ್ ದೂರದ ನಗರದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತನೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೋದನು. ಆ ದೇವಸ್ಥಾನವು ಚಿನ್ನದ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ತೋಟಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. 'ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಸ್ವರ್ಗದಂತಹ ಜಾಗವ 있는데, ನಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಸುಖವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?' ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆರ್ಯನ್ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಇಷಾ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ದಣಿದು ಬಂದ ಆರ್ಯನ್ ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು. ಇಷಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು: ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ವರ್ಗವು ಎಷ್ಟೇ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅವಳ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವಾಗ ಸಿಗುವ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗಲಾರದು. ಸ್ವರ್ಗ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
